doğum günü etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
doğum günü etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

29 Aralık 2011 Perşembe

YUPPİİİİİ ARTIK 4 YAŞINDAYIZ......


Evet evet benim cüceler artık tam 4 yaşında...Bugünler hiç gelmez sanıyordum.Ama işte geldi. O kadar küçüklerdi ki..Nasıl büyüdüler..Nasıl da kocaman abla oldular..
Bugün kreşte doğum günlerini kutlayacaklar.Sabah pastalarımızı aldık.Akşamdan giyecekleri kıyafetleri hazırladık.Fotoğraf makinemizi de koyduk orada çeksin öğretmenleri diye.Sabah bir heyecanla çıktık evden.Günlerdir bugünü bekliyorlar.Artık herşeyin farkındalar.Her şeyi biliyorlar..Bugün gelinliklerini giymek istediler.Çantalarına koydum.Orada giysinler diye.Beğenilmek istiyorlar.Güzel ve şık olmak istiyorlar.Standart kız çocuğu davranışları işte.
Bugün her zamankinden çok şükredesim var.İyiden iyiye yavru olduklarını hissettiriyorlar bize.Sarılıp "annecim yada babacım seni çok seviyorum" demeleri bir ömre bedel..
Hep söylüyorum yine söyleyeceğim.İyi ki doğurmuşum.İyi ki varlar.
Bana anne olmayı öğreten uğur böcüklerim...
Sizi o kadar çok seviyorum ki..Kelimelerle anlatılmıyor işte..

4 Ocak 2011 Salı

DOĞUM GÜNÜMÜZDEN FOTOLAR




























































Kreşte yapılan doğum günü kutlamımızdan fotolar.İlk foto sabah evden çıkarken ki halimiz.Damla her zaman ki gibi poz vermek istemedi.Ama ne hikmetse okulda çok güzel pozlar vermiş.Öğretmenleriyle çekilen fotoları ben çok beğendim.Onları ne kadar sevdiklerini bir kez daha anladım.Buradan kızlarımın çok sevdikleri öğretmenleri Oya Hanım ve Canan Hanıma çok teşekkür ediyorum.Çünkü kızlarımın okulu sevmelerindeki en büyük etken onlar.Yılbaşı gecesi evde kestiğimiz pasta fotolarını ise daha sonra ekleyeceğim.

4 Ocak 2010 Pazartesi

DOĞUM GÜNÜ FOTOLARIMIZ..










Doğum günü fotolarımız bunlar..Aile arasında küçük bir kutlama yaptık bu yıl.
Geçen yıl ilk doğum günümüz olduğu için ve ben kendi adıma anneliğimi kutladığım için büyük bir kutlama yapmıştık.Bu yıl kızların henüz küçük olması ve çokda tedirgin olmamaları adına küçük bir parti olmasını istedim.Ama önümüzdeki yıl nasipse yine büyükçe bir parti düşünüyorum.Bol çocuklu..Onların eğlenmesi adına.Bakalım günler neler gösterecek.
Kızlar için çok iyi oldu kalabalık olmamamız.Her zaman gördükleri tanıdıkları yüzler olunca keyif aldılar.Abimler, yengemler, annemler (hem annem hem kayınvalidem) ve biz.
Hediye paketlerini açarken çok tatlılardı.O kadar çok paket açtılar ki.Onlarda şaşırdılar bu kadar paketi birarada görünce.Ama en çok beğendikleri şey sanırım pastamızdı.Parmaklayarak ne olduğunu anlamaya çalıştılar sürekli.Konsept olarak isimlerine uymaya çalıştım bu yıl.
Onlar benim uğur böceklerim..Umarım hayatları boyunca bize ve kendilerine uğur getirirler.

29 Aralık 2009 Salı

BELKIS VE ECE'ME ÇOKKKK TEŞEKKÜRLER...

Minik Ece ve annesi sevgili Belkıs hazırlayıp göndermişler yukarıdaki hediyeleri doğumgünümüz için.O kadar güzeller ki...Ben çok beğendim.El emeği göz nuru diye buna denir hakkaten.
Canım miniğim Ece'nin el izlerinden oluşmuş ve lamine edilmiş,Daisy Duck (o benim işte, yani ben kendimi hep Daisy gibi hissettim) ve Micky Mouse'la süslendirilmiş mutlu yıllar kartları, yine el yapımı yeni yıl için noel babalı ve ağaçlı kartlar ve iki adet mini laptop.Akşam kızlar bayılacak eminim.ahhh unutuyordum neredeyse iki adet te yine el yapımı ecenin kendi elleriyle kestiği uğurböceği maskesi...
Tekrar çok teşekkür ediyorum Belkıs'cım.
Dostluğunu taaaa Bursa'lardan İzmire hissettirdin ya.Ne diyeyim ben sana..
İnan bana çok şanslıyım senin gibi bir dostum olduğu için..Kızlarım da senin gibi bir teyzeleri ve Ece gibi bir kardeşleri olduğu için çok şanslılar inan bana.Seni ve Ece'yi çok seviyoruz.

İYİ Kİ DOĞDUNUZ UĞUR BÖCÜKLERİM

UĞUR BÖCEKLERİME

İnsan hayatta ne ister? Evlenmek, yuva kurmak, iş sahibi olmak, kariyer sahibi olmak, zengin olmak v.s. v.s.

Pekiii hayatta en çok istediğiniz şeye sahip olabildiniz mi?Ben kendi adıma evet diyorum. Çünkü Hiçbir zaman büyük isteklerim olmadı.Hep bana verilenle yetindim.Daha fazlasını hiç istemedim.Biliyordum ki ailem zaten benim için elinden geleni yapıyor.Belki de bu yüzden çok hırslı olamadım hayatta.Çok çok önemli yerlere gelemedim.Ama evlendikten sonra değiştim.Hırslandım, mücadele etmeyi öğrendim.Ki ben sanırım kaderci olmak zorunda hissettim kendimi yıllar boyu.Ama dedim ya evlendikten sonra değiştim.Çünkü anne olmak istedim.

Bu uğurda da elimden gelen her şeyi yaptım.İyi ki yapmışım.Çünkü size sahip oldum. İki minik uğur böceğine..Zaman ne kadar çabuk ilerliyor.Daha dün sizin benimle olduğunuzu öğrendim sanki.Size bir şey olmasın diye hayatımda dikkat etmediğim şekilde davrandım kendime.Kendimi sevdim.Çünkü içimde siz vardınız.Her günüm heyecan içinde geçti sizinle olduğum süre boyunca.Ne yapıyordunuz nasıldınız diye düşünmeden bir anım bile geçmiyordu.Hele ki tekmelerinizi hissetmek.İnsanın hayatı boyunca bir daha yaşayamayacağı bir mutluluk olsa gerek.O anların tadını doyasıya çıkarmaya çalıştım.O günlerde elimde olsa sizi hiç doğurmazdım.Sizi kimselerle paylaşmak istemezdim çünkü.Hep içimde sizinle başbaşa yaşamak isterdim.Ama bu mümkün olmadı ne yazık ki.Öyle bir şansım olamazdı.

Doğduğunuz günü hayatım boyunca unutmayacağım.Bir kadına verilen en değerli hediye unutulur mu? Asla unutulmaz....

Miniciktiniz.Sizi kucağıma almaya korkuyordum.Size zarar vermekten korkuyordum.Sizi emzirmek, sizinle vakit geçirmek öyle özel anlardı ki...Zaman hiç ilerlemesin istedim o dönemler.Ama zamana dur denmiyor ki..

İnsanın çok istediği şeye sahip olması için yapmıyacağı şey yokmuş.Bunu öğrendim. Bana öğrettiğiniz o kadar çok şey var ki.Her şeyden önce anne olmayı öğrendim.Sizi sevmeyi öğrendim.Hayatta canını hiç düşünmeden verebileceğin varlıklar olduğunu öğrendim.Hiç gocunmadan birisine bakmayı öğrendim.Gece uykularımın iki minik yaramaz uğruna feda edilebileceğini öğrendim.

Artık 2 yaşındasınız.Kocaman bir iki yılı birlikte yaşadık.Sizden önceki hayatım hiç aklıma gelmiyor.Öylesine yoğun ve dolu geçiyor ki zamanımız.Siz artık derdinizi anlatabiliyorsunuz. Kendi başınıza bir çok şeyi yapabiliyorsunuz.Size asla müdahale edilmesin istiyorsunuz.

Allah'ım bu öyle güzel bir duygu ki.Hele ki ikiz annesi olmak.Bazen kalbimin ikiye ayrıldığını hissetsem de aslında siz ikiniz kalbimin tam ortasındasınız. Sevginiz her şeye değiyor.En mutsuz olduğum zamanlarda bile bana dayanma gücü verdiniz.Her gece şükrediyorum varlığınıza.Siz benim hayatımda milat oldunuz.İyi ki sizi doğurmuşum.

İyi ki doğmuşsunuz.

Nice 2 yaşlara....

Sizi çok seviyorum.





13 Temmuz 2009 Pazartesi

BİZDEN HABERLER

Kızların hasta olduğu haberinden sonra yazamadım yine.Sevgili Belkıs merak etmiş.Bende hemen haberleri yazayım.Cuma öğleden sonra işten izin aldım.Çünki aşımız vardı.Karma aşımız ve palio idi sanırım.Bir tanesi ağızdan verildi çünki.O kadar uykusuzum ve başım ağrıyor ki adını bile hatırlamıyorum.Neyse detaylara gireceğim birazdan.Dediğim gibi aşıya gittik.Önce bana yapıldı aşı çünki tetanozun dördüncü dozu yapılacakmış.Hemşire hazırladı tam bana aşıyı yapacak Damla yanlışlıkla beni gördü.Zaten huzursuzdu sağlık ocağına girdiğimizden beri.Herhalde eski aşı günlerini hatırladı.Bana aşı vuruldu sonra Damla geldi boyu ve kilosu ölçülecekti.Aman benimkinde bir kıyamet sormayın gitsin.Zorla boy ve kilo ölçümü yapıldı.Damla 11,650 kilo ve 86 cm boy. Çok ağladığı için babası aldı dışarı çıkardı onu.Sonra Karya geldi içeri.Kucağıma aldım yavrum hiç sesi çıkmadı.Boyu ve kilosu ölçüldü.Karya 10,600 kilo ve 83 cm boy.Hemşire hazır ağlamıyorken aşılarını yapalım dedi.Önce ağızdan aşısını verdik.Tabi biraz zorlandı içmek istemedi falan.Sonra kucağımda sıkı sıkı tuttum onu.Aşısı yapılırken biraz ağladı ama hemen sustu.Çok dayanıklı olacak sanırım.
Karya yı çıkardılar Damla geldi içeri.Tekrar başladı ağlamaya.Babasının kucağından benim kucağıma almak istedim ne mümkün.Babasına bir yapıştı bırakmıyor.Zorla bıraktı ama nasıl ağlamak.Üç kişi tuttuk onu.Ben, babası ve Hilal Ablamız.Aşısı yapıldı ama ortalık yıkıldı resmen.İnletti Damla orayı.Çok şükür ki bu son aşımızmış.Artık sağlık ocağında yapılacak aşımız kalmamış.Sadece özel aşılarımız kaldı.Pnömokok ve Hepatit A larımız.Onlarda 2 yaşdan sonra kısmetse.
Gegelim ishal durumumuza.İshalimiz acile gittiğimizin ertesi günü kesildi.Sürekli muz yiyoruz.Ama çok şükür o gün hızını almış zaten ve bitti.Şimdi iyiler ikiside.Yalnız Damla'da aşıdan sonra hafif bir ateş oldu.Bizde calpol verdik iki kez.Sonra ateşte normale döndü.
Neden uykusuzum ona gelelim.Cumartesi akşamı Karya emziğini balkondan attı.Hemen indim aradım ama bulamadım.geldim emzik yok tabi.Bende biraz kızdım bak emziğini attın bulamadım.Şimdi emziksiz kaldın, ne emeceksin diye.O ağlıyor bu arada.Baktı umut yok gitti babasının yanına çiğdem yemeye başladı.Emzik olmadan uyuyamayacağı için yedek emziğimizi çıkardım ki onu da daha yeni almıştık Çeşme'ye giderken.Görünce mest oldu tabi.Pazarlık yaptım onunla bak bunu da atarsan bir daha emzik yok diye.O gece uyudu ama ne uyumak.Sürekli uyanıyor ve emziğini arıyor.Önceki kırmızıydı yatağında kendisi bulabiliyordu.Bu beyaz ve sanırım uyku sersemiyle de göremiyor ve ağlamaya başlıyor.Birde kaybetme korkusu oldu sanırım.Kötü etkiledim heralde çocuğu.Ama sevdiği şeylerin kıymetini bilmesi gerekiyor diye düşünüyorum.İşte dün gece de aynı şekilde geçti.Onların odasında koltukta uyuduk birlikte.Uyandı ve yanımda yatmak istedi.Ama sürekli uyanarak.Saat sabah 4,30 gibi de Damla uyandı.O da aldı battaniyesini yanımıza geldi.Üçümüz birlikte uyumaya çalıştık işte.Bu arada DAmla'nın vücudu isilik oldu.Bu sıcakta battaniyeyle yatarsa olacağı bu.Nasıl battaniyeden ayıracağım bu kızı bilmiyorum.Bir de üstüne yüzüne falan örtüyor.Sırılsıklam kalkıyor.
Dün akşamda inciraltına gittik.Turkuaz da minderlandda oturduk.Çocuklarla çok rahat edilebilecek bir yer.Çimlerin üstünde minderlerle inanılmaz rahat ediyorsunuz.Benden söylemesi.Fotolar her zaman olduğu gibi daha sonra.Çünki kocişe söylemek lazım.Bu teknoloji beni aşıyor anacım.

29 Aralık 2008 Pazartesi





















MELEKLERİM 1 YAŞINDA!!!!

Büyük dayımız ve cici yengemiz.
Küçük dayımız ve ciciannemiz
ciciannemiz ve kızlar.
Hilal Teyzemiz ve kızlar.
Büyükannemiz ve kızlar
Biz, kızlar ve Berkcan Abimizin doğumgünü hediyesi bebeklerimiz.

Anneannemiz ve kızlar.
babannemiz ve kızlar
ben ve meleklerim

Yine ben ve meleklerim ve elimizden düşmeyen bebeklerimiz
Doğumgünümüzden kareler

Güzel bir aile fotosu dimi..

beğenmediğim pastalarımız.


Bu Damla'mın pastası.

Bu da Karya'mın pastası






doğum günü hazırlıklarımız. kızlar balonlarla çıldırdı.

hiç bu kadar çok balonu bir arada görmemişlerdi.

Güzel eğlendiler.


Merakla evin diğer süslemelerine bakıyorlar.