TİLKİ MİSALİ....

Tilkinin dönüp dolaşıp geleceği yere geldim.Bloguma dönmek istiyorum artık.Ama bazen içim öyle soğuk oluyor ki.Geliyorum bakıyorum ve gidiyorum.Yazmak istemiyorum.Okumak istemiyorum.Hiç bir şey yapmak istemiyorum.Şu geçen zamanda gerçekten kötü günler geçirdim.Biliyorsunuz önce annemi kaybettim.Onun acısını daha unutamadan bu kezde büyük abimi ani bir kalp krizi nedeniyle yitirdim.İşte bu çok koydu bana.31 Aralık 2011 akşam saat 18,30 da abim gitti.Sonsuza kadar hemde.Annem ve babamın yanına.Şu koca dünyada kendi geçmişimden sadece iki kişi kaldık.Küçük abim ve ben.İkimizde yeni yaşamlarımızda yalnız değiliz çok şükür.Eşlerimiz ve çocuklarımız var.Bizi hayatta tutan yegane varlıklar.Ama insan geçmişine dönüp bakınca ne çok şey yitridiğini farkediyor.Yaşlandıkça sevdiklerimizi birer birer kaybediyoruz.Hani var ya bir şarkı..Diyor ya....
Anason kokarken sofralar
Yaşlandırıyor seni aynalar !
Her geçen yıl birer birer
Masadan eksiliyor dostlar.
Koca bir ahhhh çekiyorum bende...Yaşlanıyoruz işte..Hiç bir şey aynı kalmıyor.Biz yaşlanıyoruz, çocuklarımız ise büyüyor..Kızlarım 4 yaşını doldurdu.Artık kocaman çocuk oldular.Ve her geçen gün yeni şeyler öğrenip, muhakeme yapıyorlar.MAntıklarına hayranım.
Günlerce 9 martın gelmesini beklediler.Aslan max filmine gitmek için.O gün geldiğinde ilk sinema deneyeimlerinide yaşamış oldular.Sinemaya gitmek için biraz geç kaldık ama şartlar bizi bekletti ne yapalım.Sonuçta çok beğendiler ve çok eğlendiler.Yeniden sinemaya gelmek için söz aldılar bizden.Bizde buz devri 4 gösterime girince götürmek için söz verdik..

YUPPİİİİİ ARTIK 4 YAŞINDAYIZ......

Evet evet benim cüceler artık tam 4 yaşında...Bugünler hiç gelmez sanıyordum.Ama işte geldi. O kadar küçüklerdi ki..Nasıl büyüdüler..Nasıl da kocaman abla oldular..
Bugün kreşte doğum günlerini kutlayacaklar.Sabah pastalarımızı aldık.Akşamdan giyecekleri kıyafetleri hazırladık.Fotoğraf makinemizi de koyduk orada çeksin öğretmenleri diye.Sabah bir heyecanla çıktık evden.Günlerdir bugünü bekliyorlar.Artık herşeyin farkındalar.Her şeyi biliyorlar..Bugün gelinliklerini giymek istediler.Çantalarına koydum.Orada giysinler diye.Beğenilmek istiyorlar.Güzel ve şık olmak istiyorlar.Standart kız çocuğu davranışları işte.
Bugün her zamankinden çok şükredesim var.İyiden iyiye yavru olduklarını hissettiriyorlar bize.Sarılıp "annecim yada babacım seni çok seviyorum" demeleri bir ömre bedel..
Hep söylüyorum yine söyleyeceğim.İyi ki doğurmuşum.İyi ki varlar.
Bana anne olmayı öğreten uğur böcüklerim...
Sizi o kadar çok seviyorum ki..Kelimelerle anlatılmıyor işte..

DAMLA İLE WC MUHABBETLERİ

Akşam uyku saatinde Damla uyumamak için türlü yollar dener.
Bunlardan bir tanesi de kakasının gelmesidir.Yine böyle bir akşam;
Damla-Anneeeeeeee kakammm geldi...
Anne- Çabuk ol bak çok geç oldu.Hemen yap kakanı..
Damla-Tamam ama sen de gel buraya otur.
Anne-Kızım benim işim var sen yap bitince seslen bana.
Damla-Hayırrrrrrr burda otur...
Anne-Pekii ama çabuk ol..
Damla-Hadi çattak pattak oynayalım.
Anne-HAyır annecim acele et yap kakanı
Damla-Tamam ıkınayım mı?
Anne-Ikın hadi.
Damla-(ıkınır) yok gelmiyor.
Damla-Tamam tamam geliyor.
Damla-Hadi çattak pattak oynayalım.
(Anne öyle kötü bakar ki)
Damla-Tamam oynamayalım.
Damla-Ikınıyom (ıkınır)
Damla-Pırtım varmış
Damla-pırtım yokmuş
Damla-Hadi çattak pattak oynayalım
(Anne hakkaten çıldırmak üzeredir)
Damla-Anneeeeee neden kızgınsın sen..
Damla-Kakam yokmuş çişim varmış.
Anne-Hadi o zaman çişini yap...
(Anne bezmiştir artık)
Damla-anneeeeeee bak bakayım ben çişimi yapmışmıyım.....
Anne burda kopar artık....Muhahahahahahaha....
Alır yavrusunu kucağına yer bitirir ve yatağına götürür.

EN SEVDİKLERİMİZ....

Uzun uzun aralar sonrasında yazmak istedim yeniden.Ama uzun uzun yazacak gücüm yok.Beynim yorgun.Yine de tamamen kopmamak adına küçük molalar vererek devam etmek istiyorum.Bu aralar aldığımız ve okuduğumuz kitaplardan bahsedeyim kısaca.

Biz Timaş yayınlarının mini masallar kitaplarını çok seviyoruz.Elimizde o kadar çok çeşidi var ki.Neredeyse her gün bir iki tane alıyoruz.Çünkü fiyatları da çok uygun.Tanesi 1 TL.İçlerinde ise Panda Pandi ve Küçük Poni'ye bayılıyoruz.Hikayelerini ve resimlerini bende seviyorum.Ama üst üste bir kaç kez okumak gerçekten yoruyor beni.

Yeni aldığımız kitaplardan diğeri ise Koyun Russel ve diğer kitabı Kayıp Hazinesi.Bu koyun Russel gerçekten çok komik.Bayıldım resmen.Kısa kısa cümleleri ve muhteşem çizimleriyle harika.Ve o çizimlerin içinde o kadar çok hikaye saklı ki.Anlat anlat bitmez.

KIBRIS'TA GEZDİK, TOZDUK VE GERİ DÖNDÜK..

Gittik ve döndük.Güzel bir tatildi.Kızlar beni hep yanıltıyor.Çok uyumlulardı her konuda.Uçakta hiç zorluk yaşamadık.Giderken çantama aldığım boya kalemleri ve resim defterlerine hiç ihtiyaç duymadık.Kıbrısta ortamı ve insanları da hiç yadırgamadılar.Sanki herkesi daha önceden tanıyorlardı.Herkesle çok çabuk iletişim kurdular.Her ortama ayak uydurdular.Onlarla bir kez daha gurur duydum.

Bu aralar ağızlarında bir şarkı.Pepee nin canım annem şarkısı.Ben her dinlediğmde mest oluyorum...

""""sen benim bitanemmmmm...

sen benim bitanemmmmm....

canım annemsinnnnn..............

güzel annemsin........................."""""""

Bundan güzel sözler var mı?

YAŞASINNN HALA'YA GİDİYORUZ...

İlk kez uçağa binecek olmanın tedirginliğiyle sevinci bir arada yaşıyoruz.Halaya gidiyoruz, mutluyuz.Uçağa bineceğiz.Ama soruyoruz."Anne uçak araba gibi dimi.""Anne uçaklar hiç düşmez dimi"

Pazartesi tamda bizim uçuş günümüz.Ama hava durumuna göre fırtına geliyor.Kızlar çok etkilenmez umarım.Hayatlarındaki ilk uçağa binme deneyimlerini inşallah çok eğlenceli geçirirler.Çok fazla sarsılmadan sağ salim varmak şu an tek dileğim.

DAMLA'DAN BİR KAÇ İNCİ.....

Bugün yağmur var yine.Herkes sabahın köründe mis gibi sıcacık yatağında uyuyorken biz kalktık işe geldik.Anasını satayım dedim yine.Niye çalışıyoruz ki.Neyse efendim Damla'dan bahsedecğim bugün.

Damla çok duygusal bir çocuk.Bir o kadar da laf ebesi.

Beni ne zaman yüzüm ekşimiş görse "anneee sen üzüldün mü" diye sorar.

Ben de "hayır annecim" diye cevap veririm.Dün akşam yine bana "üzüldün mü" diye sordu.

Ben de her zaman ki gibi "hayır annecim" dedim o bana dönerek "ağlak anneee" dedi ve gitti.

Ben tabi dumur oldum.Nasıl yani dedim.Demek çocuğum beni hep böyle görüyor.Ona göre ben ağlak vaziyette dolaşan bir tipim evde.Ve o da bana kendince yeterrrr dedi.

Bir inci de bir akşam uyku öncesi yaşandı.Ben Damla'nın yanında yatıyorum.Bana dönüp "sırtımı kaşısana ufaklık" dedi.Ben yine nasıl yani nooluyoruz falan oldum.Benim kızım henüz 4'e 3 varda.Bacaksız yani.Şimdiden bana ufaklık diyorsa bu kız, büyüdüğünde kesin bana cüce der.